Pak de zakdoekjes maar!

Het einde van het schooljaar brengt voor iedereen weer andere gevoelens, activiteiten en plannen. Lees hieronder hoe Wendy de laatste weken van de basisschool doorkomt en hoe kleine jongens toch echt groot worden.

 

Hoi Nancy,

Wat vliegt zo’n schooljaar toch voorbij!! En wat zijn die laatste weken toch altijd druk… iedereen die in de schoolvakantie jarig is, propt toch nog een feestje in de laatste weken en zo komt het dat dochterlief in één week naar vier verschillende feestjes gaat die allemaal in dezelfde binnenspeeltuin gehouden worden. Toen ik voor de grap tegen haar zei dat we er wel een bedje voor haar konden neerzetten, was ze bijna in tranen omdat ze dacht dat ik haar echt niet zou komen ophalen!

Ik weet nog dat we aan het afgelopen schooljaar begonnen. Mijn oudste in groep 8, lekker nog een jaartje wennen aan het idee dat hij het volgende schooljaar naar het middelbaar onderwijs zou gaan en dan opeens is het bijna zover.
Hij is er helemaal aan toe en kijkt uit naar zijn eerste schooldag.

Vorige week had hij een kennismakingsmiddag en daar zou hij ook te horen (en zien) krijgen wie zijn nieuwe klasgenoten zijn, spannend dus… Samen met zijn beste vriend van de lagere school ging hij om half 2 op pad en rond half 4 zou de kennismaking weer afgelopen zijn.
Om half 4 was ik in de keuken bezig toen hij alweer naast me stond! Het was wat eerder afgelopen en daarna was hij met zijn vriend nog een ijsje gaan eten in Pijnacker…. Elke keer ben ik weer verbaasd als hij dat soort dingen doet, wat wordt hij toch groot en hij doet dingen steeds makkelijker zonder mij, wat heel goed is voor hem en iets moeilijker voor mij.
Nieuwsgierig vroeg ik hem hoe de middag was geweest. Veel meer dan “Oh, leuk” kwam er niet uit dus een iets gerichtere vraagaanpak was noodzakelijk! Zat hij bij zijn beste vriend in de klas (ja), had hij een leuke mentor (ja, aardig) en leuke kinderen in de klas (denk het) en toen gingen we weer gewoon over tot de orde van de dag met zijn vraag wat het avondeten zou zijn!
Loslaten zal nooit mijn sterkste punt worden, maar met babystapjes ga ik vooruit!

En dan nog de musical… Weken geleden kwam hij met het script thuis dat niemand mocht lezen (behalve hij zelf, haha) en al weken hoor ik hem liedjes neuriën onder de douche die mij niet bekend voorkomen, dus zeer waarschijnlijk van de musical zijn. Donderdag is het dan zover, de grote uitvoering!
Toen ik vorige week tijdens de zangkring (jaja, zijn laatste ooit!!!) naar de sneakpreview van een musicalliedje zat te luisteren stonden de tranen al in mijn ogen dus dat belooft wat voor de hele show!
Gelukkig had een collega-moeder er ook last van en ben ik waarschijnlijk niet de enige die met een pak zakdoekjes onder haar arm naar de musical gaat😉.

 

Heel veel liefs,
Wendy

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *